Privacy strategisch doseren

We delen wat af

op het internet. We laten de hele wereld meegenieten van wat we hebben gegeten, het pretpark waar we zijn geweest en de verjaardag van onze tante. We delen ook een heleboel niet. Wanneer we een rotdag hebben op werk, dat belangrijke proefwerk hebben verknald en wanneer we er gewoon even niet zo fotogeniek uitzien. Ook de dingen delen die je eigenlijk niet wilt laten zien, is een trend geworden – ‘het echte’ wordt gewaardeerd. Maar wat levert het ons op?

 

Het gewaarde imperfecte model

Een model deelt het in 2019 ook als ze een dagje bloated is. Dit levert haar meer waardering van haar volgers op. Ze is zo ‘echt’. Maar de rest van het online plaatje blijft perfect. Je zal in dezelfde instagramstory niet een familieruzie tegenkomen (en zo wel, dan smullen de tabloids ervan). Ook het model heeft een stukje online privacy nodig.

Terwijl datzelfde model er misschien wel voor kiest om bij een shoot iets persoonlijks te delen. Dit kan namelijk begrip opleveren. Wat maakt dan het verschil tussen online en offline delen?

 

“Met collega’s deed ik een sessie mindfullness. Iets persoonlijks delen zonder direct nut creëerde daar een setting van vertrouwen en onuitgesproken afspraken.”

 

Privé, persoonlijk en positief

We vroegen onze leden tijdens de sessie over privacy in welke situatie iets delen een piekmoment opleverde. Er kwam geen één verhaal naar voren waarin persoonlijke dingen op het wereldwijde web werden gedeeld. Juist de persoonlijke verhalen delen in een persoonlijke setting leverde écht iets op.

Ze hadden dat niet verwacht. Bijna ieder aanwezig lid gaf aan dat hij of zij op een eigen manier ontdekt had wat voor positieve reacties een persoonlijk verhaal delen eigenlijk kon opleveren – waardering, compassie, begrip en (zelf)vertrouwen.

 

“Zelf kreeg ik ook meer compassie voor anderen hun verhaal nadat ik mijn eigen verhaal had gedeeld.”

 

Kunnen is niet moeten

Dat is wat het delen van persoonlijke dingen in ‘het echte leven’ je oplevert. Maar zouden zij hun kwetsbare momenten ook online zetten – waarschijnlijk niet. Online heb je geen kans om context te geven voordat honderden mensen in een uur tijd al hun verontwaardiging en onbegrip over je heen kunnen gooien.

En nog steeds wordt toch verwacht dat je steeds meer online deelt en online steeds persoonlijker wordt. Maar wil je dat je toekomstige werkgever of toekomstige klant, of misschien wel concurrent weet dat je vorige week een baalweek had waarin alles slecht ging? Dat technologie iets mogelijk maakt, betekent niet direct dat het een stap in de juiste richting is.

 

“Ik schrok er eigenlijk van dat openheid over mijn persoonlijke ervaringen meer vrijheid en vertrouwen schiep in mijn omgeving.”

 

Doseer en leer

Delen is belangrijk – het houdt de samenleving menselijk. Maar nu denken veel te veel na over wat we online kunnen delen. Hoeveel voordeel halen we daar eigenlijk uit? En hoeveel privacy geven we daarbij op?

We moeten onze neus eens uit het wereldwijde web halen en kijken naar wat we in het echte leven kunnen delen; misschien eventjes moeilijk, maar het levert ons zoveel meer op. Privacy kun je in verschillende omgevingen – online/offline, persoonlijk/zakelijk – strategisch doseren. Probeer het eens en laat ons je beleving weten.


Jessie van Tatenhove